zamanlar...

ay ay ay...
tam 9 gündür ANKARA'dayım
ee ANKARA bu başka bi şehre benzemez
bide diğer adı memleket olunca tamamdır.
9 gün boyunca gez toz sabah akşam yat yorul
bol axionlu,bol eğlenceli
hasret gidermeli
ve her güzel şey gibi o da bitii :(
şu an köyümdeyim bolvadinde
koştur koştur derslere dönüyoruz artık.
ANKARA'da yazdığım 2 günümü paylaşıp ufaktan kaçıcam
çok yorgunum uykusuzum..

---------------------

bugün ani bir kararla kendimi ankara da buldum
-ankara da buldum..?
-iide nerdeydimki?
bazı ayrıntıları unutuyorum sanırım
kendim biliyorumya
dışımdaki herkesi de biliyo kabul ediyorum :)
sanırım artık bazı şeylerden bahsetmek gerek
mesela afyonda okuyo olmakta olduğumdan
(merak edenler için)
bölümümün işletme olduğundan
aslen ankara da ikamet etmekte olduğumdan mesela
ya da daha farklı şeyler yazılabilir ama sanırım bunlar
kişinin kendi ağzından olacaksa
bir dizi ansiklopedi olabilir
o yüzden hiç girmemek gerek
anı yaşamak gibi
her günün paylaşılası anılarını burda paylaşıcaz amacı aşmamak gerek
tabii bunun için yaşanılası bişeyler bulmak gerek
ee önce malzeme sonra ürün ve hizmet :))

neyseee..
Ankara da olmak..
-sahi bu şehir bu kadar büyükmüydü ya ?
sanki her dönüşümde biraz daha büyümüş buluyorum
uyuduğumuz nerden de belli başkentçek
uyuyoruz ve büyüyoruz :D

seni seviyorum ankara..
seni hissetmeyi seviyorum..
kalabalık kızılay sokaklarını,
tıklım tıklım metrolarını,
yine metrolarda kilometrelerce uzanan "doğal"gaz kuyruklarını,
otobüslerde iki durak arası edeta denge nasıl sağlanır kursu veren
otobüs şoförlerini,
tepelerinde yaya geçidi olduğu halde sırf i..eliğine yollarda çeşitli akrobasi hareketleriyle
koşuşturan gençlerini,
üst geçide çıktığımda ;
-abla sigaran var mı ? diyenlerini,
hayır tatlım kullanmıyorum dediğimde -ki kesinlikle yalan:)
-en iyisini yapıon apla diyenlerini,
akşam her on adımda başka bir şarkıyla karşılandığım karanfil,konur,yüksel sokaklarını,
arjantinin 6ytl olduğu nedjimanı :D:D
vs...
vs..
herneyseeee..
seni seviyorum ankara..
birde senden gitmek olmasa..ah..olmasa.


Hayat ne tuhaf böle hüzünler falan
20/mart/09 saat:03-33 yer:Başkent-ANKARA

--------------------
deyim yerindeyse çok çılgın bi gün geçirdim
off amma yorucuydu..
sabah kalk kahvaltını yap
koştur koştur evi topla
yine koştur koştur hazırlan
saç,kıyafet,makyaj..
saat olmuş 16.30
hemen attık kendimizi dışarı ailecek
önce cebeci,dikimevi,maltepe
sonrasında herzamanki gibi kızılay..
saatlerce yürüdük sanırım alış-veriş yapmak için..
o,bu,şu derken kendimizi metronun altında bulduk
çıkıncaya kadar yağmur başlamış-ki hemde nasıl..
metrodan çıkıpta arabayı park ettiğimiz ara sokağa gidinceye kadar
birer duş aldık sanırım :D
sonra arabaya bindik ve istikamet doooğru ev
(denildi önce)
sonra kendimizi herzamn ailece gittiğimiz o restorantta bulduk
önce bu halde mi?:S falsn diye olumsuz baksakta
sonra açlığımıza yenilip içeri attık kendimizi
siparişler verildi
aparatifler geldi ve başlandı.
alış-veriş sırasında her zamanki gibi ya murat ın telefonu çekmediği için
ya da babam yorulduğu için ara ara kavga ettiğimizden dolayı suratlar asıktı.
ama sonra devreye ablam girdi her zamanki gibi ve ortamı yumuşatmayı bildi
yemekten çıktığımızda hepimizin yüzünde de gülücükler vardı çok şükür
(allah huzurumuzu bozmasın)
işte şimdi dooğru eve dedik ve eve attık kendimizi
hemen kıyafetler denendi,şurası nasıl,burası nasıl,nasıl oldu,yakıştımı,vs..vs..
bu sırada tüm bunlar olurken çaylar demlendi
ve nihayet durulduğumuzda saat 23.00 civarıydı.
hemen bi film koyduk ve çay keyfi yaptık ailcek
tıpkı her pazar olduğu gibi.
şu an saat 01:22 yi göstermekte..
annemler yattılar
murat 3. uykusuna geçti
ablam ütü yapmakta
bense her zamanki gibi pc başında :D
kısacası;
güzel bi pazar gnü daha geçirdik ailecek



ailemi seviyorum..
hadi artık!! diye sık sık çıkışlar yapıp tüm alış-veriş şevkimi kırsada babamı,
ayh..off..uff.. diye sürekli yorulup ne göstersem -"hımm evet evet güzelmiş" desede anemi,
kolumdan sıkarak tutup -"çabuk ne alacaksan al bi an önce çıkalım şurdan " derken
telefonum çekmiyo diye bas bas bağıran gözleriyle muratı,
ve ne olursa olsun,ne yaşarsak yaşalayım,her an içinde bi komedi dükkanı barındıran ablamı,
Ailemi seviyorum...


hayat ne tuhaf böle mutluluk falan...
22/03/09 saat:01:33 yer:BAŞKENT-Ankara

İLK DEFA..

Bu gece daha önceki gecelerden farklı birşey yapıp aldığım karardan vazgeçmedim,
bi çok kereler blog açıcamı söyleyipte her defasında döndüğümü bir ben bilirim.

ama bu gece farklı bu gece artık aldığım kararları hayata geçirmeye karar verdim
ve işte
buradayım..